an ve gün;
karışmış birer yalnızlıktır...
her an biri çalınır yalnızlığından
ya yalnızlık yara açar bir yerinde
ya yaranın kendisi olur yalnızlık her yerinde
hayat;
siperden sipere vurulduğun savaş,
sürülmüş bir mermidir
sıktıkça kendini kanattığın....
Oysa; söyleyecek o kadar çok şeyim vardı ki...
"Gidersen iyiye dair ne varsa içimde yitireceğim hepsini.
Gidersen sönecek içimdeki ateş
Ve bir daha hiç kimse yakamayacak.
Gidersen karanlığa mahkum edeceksin günlerimi
O karanlıkta yolumu kaybedeceğim" diyecektim sana.
Konuşamadım..