HERŞEYDİ, HİÇBİRŞEYDİ, ELİMDEYDİ, DÜŞÜVERDİ...



Masal gibidir kentim
Şirazesinden çıkmış yaşamlar için
Sensizliğe inat


Damarlarına yol alan yalanla geçenler için
Aklımda zemheri gülüşün var
İçimde idamlık hüznüyle büyüyen bir çoçuk


Kentim siyahın bütün pastel renkleriyle boyanmış
İsyanlara kışkırtan bir çift gözü içinde saklıyor
Gri paslı ve dölek yüzümün yarısı ağlak


Dudağımda uçuk tebessümler var
Erken bastırılmış sevinçlerim
Mişli geçmiş zamanlara özenti
Tüm aynalarımı çalan kentimdi


Şimdi elimden yüzümden gözümden düşüyorum
Arasıra diyorum bilebilseydin keşke..
İçimde koyulaşan tüm maviliklerini kentimin
Şimdi olmadık sokaklarından geçiyorum kendimin ve kentimin


En işlek kaldırımlardan yürüyorum aşka
Üstelik yalınayak
Üstelik arayarak
Üstelik bulamadan


Bir düşle bitiyor bir kentte yitiyor
Elimde iki soru
Kısacık geçmiş nasılda ağır geliyor üzerime?


Yada yaşadıkçamı tükeniyor insan?..
Cevapsızlığına cevapsızlığıma kanıyorum
Güneş dağların arasında ağır ağır ufalanıyor


Ardıma dönüp bakamıyorum
Bir düşle bitiyor bir kentte yitiyor
Avucumda şiirimden dört satır
Herşeydi hiçbirşeydi elimdeydi düşüverdi......


Alıntı

2 yorum:

Ahmet Alper dedi ki...

blogunuza ilk kez geldim ve güzele benzıyor ilk dakıkadan.

blogunuzu blog listeme ekliyorum

iyi seneler

istisna dedi ki...

Teşekkürler ahmet,beğenmene memnun oldum.
sanada iyi seneler...

Yorum Gönder

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Toplam Sayfa Görüntüleme Sayısı